Close Menu
    Poland

    I Cycled 750km Alone Through Eastern Poland – Here’s What I Learned



    In 2023, I cycled solo across Eastern Poland – a journey that genuinely changed how I see this country, its people, and my place here.

    Over nine days, I rode roughly 750km through some of the most remote parts of Poland, following the eastern border with Ukraine, Belarus, and Lithuania. I’m not a cyclist, I did the entire trip alone, and I had no real idea what to expect – physically, mentally, or emotionally.

    This video isn’t a day-by-day travel vlog. It’s a personal story about why I chose to do this trip, what it was like moving slowly through Eastern Poland, and the moments that stayed with me – from military checkpoints and border forests, to unexpected kindness, hospitality, and human connection.

    If you’re interested in solo travel, cycling journeys or life in Poland beyond the big cities, then I think you’ll get something from this.

    🔔 Subscribe for honest, long-form videos about life in Poland, culture, identity, and perspective – from a British immigrant who’s still figuring it out.

    ———-
    Timestamps
    00:00 Introduction
    01:35 Why did I decide to do the trip?
    03:18 Anxious first moments and first learnings
    06:44 Stopped by soldiers on the Belarus border
    10:46 Being invited in to a stranger’s house
    15:33 Reflections on Eastern Poland

    ———–
    The Siematycze hotel mentioned in the video: https://www.podskrzydlamipodlasia.pl/
    ———–

    Cycling Trip Through Rural Poland
    Bikepacking in Rural Poland
    What Eastern Poland Is Really Like
    Exploring Poland’s Eastern Border Region

    View 12 Comments

    12 Comments

    5. @ad_rem on

      Super historia 🙂 I to prawda, że polską gościnność, otwartość znajdziesz w małych miejscowościach. Tam widać to lepiej niż w bezpłciowej zabieganej Warszawie, gdzie oczywiście też mieszkają gościnni i serdeczni ludzie, ale ich zainteresowanie innym człowiekiem jest pożerane przez brak czasu, chaos wielkiego miasta, anonimowość – czasami wobec najbliższych sąsiadów. Ludzie mieszkający na wsiach i wioskach są dla siebie bardziej znajomi, co oczywiście ma swoje wady, bo małe wioski żyją plotkami, jak kichniesz na jednym końcu wsi, to na drugim nie dość, że to usłyszą, to jeszcze wydadzą opinię na co zachorowałeś kiedy i od kogo się zaraziłeś 😀 Swojego czasu pojechałam do znajomego, który mieszkał blisko granicy z Kaliningradem. Po dwóch godzinach o moim przyjeździe wiedzieli już wszyscy, łącznie z tymi, których to nie interesowało. Zdążyli ocenić mój wygląd, mój ubiór, ustalić skąd jestem – było to miłe ale też frustrujące, że stałam się sensacją dnia.

    Leave A Reply