รีวิว สนาม PBP ปารีส-แบรสต์-ปารีส ในตำนาน | ที่สุดของการปั่นจักรยานทางไกล 1200 กม.

สนาม PBP หรือปารีส-แบรสต์-ปารีส เป็นสนามปั่นจักรยานทางไกลที่เก่าแก่ที่สุด จัดมาตั้งแต่ปี 1891 และจัดแค่4 ปีครั้ง ยิ่งใหญ่ราวงานฟุตบอลโลก ครั้งนี้จัดเป็นครั้งที่ 20 มีระยะทางรวมทั้งหมด 1220 กม. ระยะไต่ทั้งหมด 10,224 เมตร โดยมีกรอบเวลาปั่นจบภายใน 90 ชั่วโมง

เส้นทางปี 2023 https://ridewithgps.com/routes/44426557?privacy_code=sHitoqPfq1LipmOtHhc9109rRRqQz5p8
Strava https://www.strava.com/activities/9721854744

ปั่นจริงวันที่ 20-24 สิงหาคม 2023

โปรไฟล์สนาม
– ไม่ยาก เขาโรลลิ่ง บอกตามตรงว่า “เข้าทางปู๊น” เนินสั้นๆ ดันได้ กดดี ไม่ยาวมาก และไหลลงสนุกมาก รับทุกโค้ง
– มีช่วงไต่หนักๆ จาก carhaix ไป Brest และจาก Brest ไป Carhaix ความยากระดับ Hard และ Insane ซึ่งดันตรงกับวันปั่นช่วงครึ่งหลัง ที่ร่างกายเริ่มล้าแล้วด้วย
– จุดยากอีกอันคือมี Cp เยอะมากถึง 14 cp และมี Secret Check point ถึง 2 จุด อาจะทำให้พลาดได้
– ลม มีตามสไตล์ยุโรป ไม่มาก ไม่น้อยเกินไป มาตรฐาน
– จัดฤดูร้อน พระอาทิตย์ตกหลัง 3 ทุ่ม และขึ้นประมาณ 7 โมง มีเวลาปั่นค่อนข้างเยอะ แต่ก็แปลว่าร่างกายจะกรอบและแห้งได้มากกว่าปกติเช่นกัน
– เป็นสนามที่คุณจะไม่เคย “เหงา” เพราะมีเพื่อนร่วมปั่นทั้งไปและกลับตลอดทาง ไม่นับพวกชาวบ้านที่คอยให้กำลังใจ แจกน้ำแจกขนม
– อยากให้มาสัมผัสด้วยตัวเอง เส้นทางซ้อนทับกัน แปลว่าหย่อน Dropbag ตรงกลางได้ที่ CP Ludeac

แผนปั่นของปู๊น
– ออกรอบ 19:45 วางแผนโดยโค้ชเอก เอกประวัติ พงษ์อาจารย์ | Theme หลักคือ “กินอิ่ม นอนอุ่น(แม้นอนน้อย) และรู้เวลาเสมอ”​เพราะนี่คือเกมยาว
– นอนคืนละ 2-3 ชั่วโมง อาหารใหญ่เติมทุก 4 ชั่วโมง และกินเติมเองทุกชั่วโมง เกมยาว AV 20 ใช้เวลาแต่ละ CP 20-40 นาทีเท่านั้น แต่ของจริงๆ ช่วงหลังหลุดแผนไประยะเวลาสะสม 1 ชั่วโมง
– เกาะให้เยอะ แต่ปู๊นดันไม่ค่อยชอบเกาะใคร ชอบปั่นเอง มีเจอเกาะกับคนเดิมๆ บ้าง แต่ส่วนใหญ่ชอบลากคนอื่นไส้แตกมากกว่า lol เพราะสนุกดี

สวัสดีค่ะทุกคนขอต้อนรับเข้าสู่ รายการปู๊น ๆ ฉึกฉักโชว์นะคะ ก่อนอื่นเลยต้องขอขอบคุณมากๆ เลยนะคะ ที่ติดตามรายการช่องปู๊น ๆ ฉึกฉักโชว์มาตลอด ช่วงหลังอาจจะไม่ค่อยได้ออกตอนใหม่เท่าไหร่ เพราะว่ายุ่งมากทั้งเรื่องงานแล้วก็เรื่องปั่นจักรยาน แต่ว่ารอติดตามได้เลยนะคะสำหรับคอนเทนท์ ตะนาวศรี 1200 ตอนสุดท้ายที่ทุกคนตามหา ยังทำอยู่นะคะ สำหรับคลิปนี้เนี่ยขอออก สนามที่เพิ่งปั่นจบล่าสุดก่อน นั่นก็คือ PBP หรือว่า ปารีส-แบรสต์-ปารีส นะคะ ขอให้สนุกกับการรับชมค่ะ สวัสดีค่ะทุกคน ขอต้อนรับเข้าสู่รายการปู๊นๆ ฉึกฉักโชว์ และตอนนี้เราอยู่ที่เมืองร็องบูยเย่ เพื่อมาปั่นงาน 1,200 กม. ในตำนาน นั่นก็คือ ปารีส-แบรสต์-ปารีส ค่ะ ใช่วานักปั่นทุกคนจะมาร่วมงาน PBP ได้นะคะ ผู้ที่เข้าร่วมงาน PBP ได้ จะต้องปั่นผ่านสนามทุกระยะในฤดูกาลก่อน ไม่ว่าจะเป็น 200 300 400 และ 600 ค่ะ ปีนี้ก็มีคนไทยมาเข้าร่วมทั้งหมด 24 คนนะคะ

ที่คุ้นหน้าคุ้นตาก็มี… พี่รุ่ง พี่นาดาล พี่หนึ่ง พี่โด้ และพี่แตค่ะ …กับบัดดี้ของดิฉัน ซึ่งไม่รู้ว่าจะได้เป็นบัดดี้หรือเปล่านะในทริปนี้ เราออกห่างกันกับพี่ตั้งเกือบ 2 ชั่วโมง คิดว่าน่าจะได้เจออีกทีก็…คืนที่ 2 – เพราะคืนที่ 1 ก็… -พรุ่งนี้ไง – คืนที่ 2 ก็พรุ่งนี้แล้ว – เออ คืนที่ 2 ก็พรุ่งนี้เนอะ งาน PBP เป็นงานที่พิเศษมากนะคะ เพราะว่าจัดแค่ 4 ปีครั้ง และก็จะมีนักปั่นจากทั่วโลก มาร่วมปั่นไม่ต่ำกว่า 5,000 คนทุกปี ที่สำคัญคือเป็นงานที่ปล่อยตัวตอนเย็น และแบ่งออกเป็นรอบๆตั้งแต่ 5 โมงเย็น ถึงเช้าวันถัดมาเลยค่ะ – มีคนบอกว่าให้ฝากดูแลพี่แตกับพี่โด้ด้วย – อ่านละ บอกว่า 2 หนุ่มนี้ น่าสงสาร

– น่าสงสารอะไร – น่าเป็นห่วง เดี๋ยวก็รู้ สรุปผู้ชายดูแลผู้หญิงหรือผู้หญิงดูแลผู้ชายวะ เฮ้ย มันก็ได้ทั้งนั้นล่ะ ก่อนเตรียมตัวออกอย่าลืมเช็ครถ แล้วก็แสตมป์ที่จุดออกที่ร็องบุยเย่ด้วยนะคะ สนาม PBP มีระยะทางรวมทั้งหมด 1,220 กม. และ CP ทั้งหมด 18 จุด จะเป็นยังไงบ้างไปชมกันเลย จากร็องบุยเย่เราจะมุ่งหน้าไปที่ CP แรกนะคะ ซึ่งมีระยะห่างจากจุดเริ่มต้นที่ 119 กม. นั่นก็คือ ม็อคตาญ โอ แปช ค่ะ ช่วงต้นนะคะก็เป็นเรื่องปกติ ที่นักปั่นทุกคนจะคึกคัก สิ่งที่สังเกตเห็นได้ก็คือ แม้ว่าจะเป็นเวลา เกือบ 2 ทุ่มแล้วแต่พระอาทิตย์ยังไม่ตกนะ และปั่นที่นี่ชิดขวานะคะทุกคน ฉันนึกว่าปั่นมางานแข่ง 37 กม./ชม. อย่างงี้ โปรไฟล์ของสนามในช่วงต้นมีแต่เนินรัวๆ นักปั่นแต่ละคนพยายามแข่งกับเวลา โดยพยายามเกาะหรือว่าหมกกลุ่ม ไปให้ได้มากที่สุดเท่าที่ทำได้ในคืนแรก สำหรับปู๊นแล้ว สนาม PBP เป็นเกมยาวค่ะ และความเร็ว ไม่ใช่ปัจจัยที่ทำให้เราปั่นจบเป็นปัจจัยแรก

ตอนนี้นะคะก็ปั่นไปได้แล้วประมาณ 57 กม. เดี๋ยวเราจะไปพักจุดแรกนะคะ กิโลเมตรที่ 60 ค่ะ ก่อนจะไปถึง CP1 “ม็อคตาญ โอ แปช” นะคะ เรามีจุดพักที่เพอเฟคมาก ก็คือ ชาโตเนิร์ฟ ออง ทีเมอร์เรส์ กม. ที่ 60 ค่ะ ที่นี่มีชาวบ้านมาเปิดบูธ ขายแซนวิชแล้วก็เครื่องดื่มต่างๆ ในราคาย่อมเยา ก็ 21:50 นะคะ ตอนนี้เราปั่นไปได้ประมาณ 60 กม. เดี๋ยวแวะกินอะไรแล้วก็พักก่อน อีก 10 นาที 4 ทุ่ม เราจะออกค่ะ เสน่ห์ของ PBP อย่างนึงก็คือ ไม่ว่าคุณจะปั่นช้าหรือปั่นเร็ว คุณจะมีเพื่อนปั่นอยู่เสมอ และนี่คือสนาม ที่คุณจะเห็นไฟท้ายจักรยานเยอะที่สุด สุดช่วง 60 โล ก่อนเข้าม็อคตาญ โอ แปช

ปู๊นตามหนุ่มกรีส 2 คนนี้ไปนะคะ เพราะว่าเคยมาสนามนี้แล้ว 1 รอบ ก็ต้องขอขอบคุณที่ให้เกาะตามมาด้วยนะคะ ก็มาถึงแล้วเรียบร้อยแล้วนะคะ ที่คอนโทรลจุดแรก… นั่นก็คือ ม็อคตาญ โอ แปช นะคะ ตอนนี้เวลา 00:15 กะว่าเดี๋ยวหาที่นอน… แล้วก็ค่อยไปต่อ นั่นคือแผนที่วางไว้นะคะ แต่ว่าทุกคนคือดีดมาก จะนอนตรงนี้ก็คงจะเร็วไป ที่ CP1 อาหารการกินอุดมสมบูรณ์มากค่ะ เรามีตั้งแต่สถานีแซนวิชอุ่นร้อนพร้อมเครื่องดื่ม “ร้านอาหาร” สำหรับคนที่ อยากกินอาหารจานร้อน เป็นไลน์บุฟเฟ่ต์ คาเฟ่สำหรับเติมคาเฟอีนในยามค่ำคืน และโซนร้านค้าเอาไว้ซื้อของตุน บอกง่ายๆ ว่า ไม่ต้องเอาอะไรมาก็ได้นะทุกคน ซื้อตรงนี้เลย สรุปว่าเราลุยกันต่ออีก 40 กม. ก่อนเข้าเมืองอาล็องซองค่ะ นักปั่นหลายคนก็พกที่นอนไปเหมือนปู๊นเลย แต่ของปู๊นเนี่ยคือ แผ่นรองนอนนีโม่นะคะซึ่ง… เป็นแบบกันฉนวนด้วยแล้วก็… ผ่านอากาศที่นอร์ทเคปมาแล้ว ไม่หนาวตายค่ะ ตอนนี้นะคะเราปั่นไปได้แล้วประมาณเกือบ 160 กม.ละ

แล้วก็เวลาอยู่ที่ประมาณเกือบๆ จะตี 2 นะคะ เราจะไปหาที่นอนกันค่ะ สรุปแล้วในวันแรก เราปั่นได้ระยะรวมทั้งหมด 160 กม. นะคะ โดยไปหยุดที่เมืองอาล็องซอง ซึ่งจริงๆ ถ้าย้อนกลับไปได้ ปู๊นคงไม่ทำนะคะเพราะว่าเช้าวันถัดมาเนี่ย… เพื่อนหายไปหมดเลยค่ะ แถมหลงทางอีกต่างหาก หลังจากนอนเต็มอิ่มไป 2 ชมครึ่ง เราจะมุ่งหน้าไปที่ CP ที่ 2 นั่นก็คือ วินแลนส์ ลา จูเอล กม.ที่ 203 ค่ะ สวัสดีค่ะ โปรไฟล์วันที่ 2 ก็ไม่ต่างจากวันแรกนะคะ ที่ต่างกันก็คือ ทำยังไงถึงจะตามเพื่อนที่ทิ้งเราไปแล้วให้ทัน ปวดฉี่มาก ไม่ไหวแล้ว ที่นี่เราแวะกินขนม เป็นอาหารเช้ารองท้องไปก่อนนะคะ ซึ่งโชคดีมากเพราะว่าที่ฝรั่งเศส ขนมอบทุกเจ้าอร่อยหมดเลยค่ะ แต่กินแค่นี้ไม่น่าจะพอค่ะ ร่างกายต้องการคาร์โบไฮเดรต ปู๊นก็เลยปั่นไปเพิ่มอีกประมาณ 30 กม. แล้วไปหยุดที่เมืองเล็กๆ ที่เราเรียกว่า “ลาสเซ เลส์ ชาโตส์”

ตอนนี้เราอยู่ที่ร้านบูลองเจอรี มีขนมปังที่น่ากินมาก ดิฉันได้เลือกแซลมอนชีสไปนะคะ รีบกินก็รีบไปค่ะ ไปตามหาเพื่อนๆ คนไทยกันดีกว่า จาก “ลาสเซ เลส์ ชาโตส์” กม.ที่ 230 เราจะไปที่ CP ถัดไป นั่นก็คือเมืองฟูแจ กม.ที่ 292 ค่ะ หลังจากกินข้าวแซนวิชเสร็จนะคะ… ก็มาเมืองเล็กๆ เมืองเล็กๆตรงนี้นะคะ เรียกว่า อัมบริเอ เล วาเลส์ ซึ่งห่างจากเมืองลาสเซ เล ชาโต ประมาณ 10 กมเท่านั้นเอง ก็เตรียมกินรองท้องเลยนะคะ เพราะว่า 60 กม. สุดท้ายเนี่ยเห็นแต่วัว ทะเลเนิน นุ่งนา ไปอีกทีนึง ต้องก่อนเข้าเมืองฟูแจนิดเดียวเลย ถึงจะเริ่มเห็นร้านอาหารต่างๆ ค่ะ ก็มาถึงคอนโทรลแล้วเรียบร้อยนะคะ เวลาตอนนี้คือ 11:50 ค่ะ ในที่สุด เราก็เจอคนคุ้นหน้าคุ้นตาค่ะ

– เป็นไงเฮีย – ไม่ได้นอน ปู๊นนอนตั้ง 2 ชม. ครึ่ง – เป็นกำลังใจให้นะ – จริงๆ เราไม่ได้ปั่นช้านะ ฟูแจเป็น CP ค่อนข้างใหญ่นะคะ เรามีบาร์ แซนด์วิช และอาหารที่เป็นไลน์บุฟเฟ่ต์ค่ะ ใครที่ง่วงก็นอนสลบไสลที่นี่ได้เช่นกัน – อยากอาบน้ำฉิบหาย – ทำไมไม่อาบตรงเมื่อกี้ – ปู๊นไปอาบมาแล้ว – ไม่มีชุด ไม่มีอะไรเลย – ไม่ ใส่ชุดเดิมนี่แหละ – ไม่เอา ช่างมันเหอะ 400 กว่าเดี๋ยวว่ากัน ฉันจะตัวหอม เรารอที่ “ลูเดแอก” ที่เดียว เรารอ “ลูเดแอก” ที่เดียว อาบน้ำแบบจริงจังอ่ะ – กี่โลวะ – ก็คืนนี้ไง จากฟูแจ กม. ที่ 293

เราจะมุ่งหน้าไปที่ CP ที่ 4 นั่นก็คือ “แตงเตนิแอก” กม.ที่ 354 และ “เกดิแลก” กม. ที่ 379 เป้าหมายของวันนี้ก็คือ “ลูเดแอก” ซึ่งเป็นที่ที่เราเก็บกระเป๋า เอาไว้สำหรับนอนคืนนี้นั่นเอง ไปที่ CP เลยนะ อันนี้นะคะก็เป็น CP “แตงเตนิแอก” แล้วเรียบร้อย การที่ได้พี่แตกับพี่โด้มาปั่นด้วย ถือว่าดีมากๆ นะคะ เพราะว่าก่อนหน้านี้ปั่นอยู่คนเดียว เหงามากเลย นอกจากนี้ เราก็ยังอัพสปีด ไปเจอกับกลุ่มอื่นๆได้อีกด้วย แต่ปัญหาใหญ่ที่เราเริ่มเจอเย็นวันนี้ก็คือ… ง่วง เดี๋ยวเราจะไปถึง…เกเอ้ย ลูเดแอกแล้วนะคะ เกดิแอกมันเมื้อกี้ “ลูเดแอก” เป็นจุดที่เราทิ้งดรอปแบคไว้ สภาพเป็นไงบ้างคะพี่โด้ สภาพพี่โด้เหรอ… ตอนนี้…ปั่นได้ปั่นได้ ยังแข็งอยู่เลยนะ ในนี้ยังดูแข็งอยู่เลยนะ พอไอแตทักว่าทรงดีนะตอนนี้… เจ็บเข่าทันทีเลย แล้วพี่แตเป็นไงบ้าง พี่แตเหรอ ง่วง เมื่อกี้ล้มไปทีนึง

ล้มไปก่อนที่…เราจะเข้าตรงนั้นน่ะ งั้นนอนเลยตรงนี้ มันไม่ไหวแล้วเว้ย ยิ้มเหรอ ตอนนี้นะคะ… เราสภาพโทรมพอๆกัน พี่แตกับพี่โด้เริ่มเคร่งเครียดนะคะ เพราะว่ากำลังจะหนีตายกันทั้งคู่เลยค่ะ “ลูเดแอก” เป็น CP ที่ใหญ่ที่สุด ในบรรดา CP ทั้งหมดนะคะ เรามีไลน์บุฟเฟ่ต์ อาหารจานร้อนให้เลือกสรรมากมาย นักปั่นหลายคนก็มานอนพัก เป็นเหมือนการพักจริงๆ คืนแรก สำหรับคืนที่ 2 ปุ๊นก็ส่งพี่แตกับพี่โด้ ไปนอนที่โรงแรมเลอ ฟรองส์ ห่างจากจุดเช็คพอย ไปประมาณ 350 เมตรเท่านั้นเอง ส่วนตัวดิฉันเหรอคะ มีโรงแรมดีๆไม่นอนค่ะ ปั่นต่ออีกประมาณ 50 กม.เพื่อไปนอนที่ แซง นิโคลัส ดู เปลอง กม.ที่ 482 ค่ะ บทสรุปของวันที่ 2 นะคะ เราปั่นไปได้ระยะรวมทั้งหมด 482 กม. และไปหยุดที่แซง นิโคลัส ค่ะ

สวัสดีค่ะคุณผู้ชม ขอต้อนรับเข้าสู่รายการ “ปู๊นๆ ฉึกฉักโชว์” และเราอยู่เช้าวันที่ 2 ของรายการปารีส-แบรสต์-ปารีส จริงๆไม่รู้ว่าเป็นวันที่ 2 หรือ วันที่ 3 แล้วนะ ถ้านับคืนที่ 2 ด้วย วันนี้ก็วันที่ 3 แล้วล่ะ ก็เดี๋ยวเราจะมาแสตมป์กันนะคะ กับระยะทาง… 500 กว่าๆ CP นี้ปิด 6:00 และตอนนี้คือ 7:00 ค่ะ แปลว่าดิฉันต้องไปตามรวบเก็บใน CP ถัดไป นั่นก็คือ แบรสต์ โบกมือหน่อย วันที่ 3 เป็นวันที่สนามนี้เริ่มของจริง สนามไต่มากขึ้น อากาศเย็นขึ้น ปู๊นสัมผัสได้ถึงเอเนอร์จี้ของนักปั่นทุกคน ว่าเราใกล้ถึงจุดกลับตัวแล้ว ช่วง 90 กม.จาก “กาเฆส์” ไปเมือง “แบรสต์” ปู๊นตามหนุ่มขาแรงเยอรมันคุณแมกซิมัสไปนะคะ ตามได้แป๊บเดียวก็หลุดค่ะ เช้าวันที่ 3 หมอกหนามากเลยค่ะ

จำได้ว่ายิ่งปั่นใกล้ถึงแบรสต์มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งเย็นมากยิ่งขึ้น หมอกหนามาก สวยมาก ง่วงเหลือเกิน นอนกลางดิน กินกลางทราย ที่น่าแปลกก็คือ ยิ่งเข้าใกล้ถึงแบรสต์ ตึกรามบ้านช่องจะมีลักษณะเปลี่ยนไปจากเดิม จะไม่ใช่แค่โบสถ์เก่าๆครึมๆ แต่มันมีความสดใส หรือเป็นเพราะ เอเนอร์จี้ของนักปั่นก็ไม่รู้ที่รู้สึกว่า… “ฉันใกล้มาถึงจุดครึ่งทางแล้วนะ ใกล้แล้วๆ” ตอนนี้ก็ใกล้ถึงแบรสต์แล้วนะคะ เหลืออีกน่าจะไม่เกิน 10 กม. แบรสต์แล้วจ้า เป็นไงบ้าง – ยังง่วงอยู่ – เหมือนกัน ได้นอนกี่ชั่วโมง ถึงชั่วโมงหรือเปล่า ประมาณชั่วโมงหนึ่ง – 2 วันอ่ะนะ – อืม – มัวแต่รอไปรอมา – เออ จริง ไม่เป็นไร รีเซตใหม่ ไม่มีเวลารีเซ็ท กินข้าวๆ โอเค ได้ครึ่งทางแล้ว มาถึงแล้ว ก็อย่าลืม ถ่ายคู่กับป้ายปารีส-แบรสต์-ปารีสด้วยนะคะ ที่ขาดไม่ได้อีกอันนึงก็คือ ชายหาดและสะพานปงเดอลีรัวส์

จากแบรสต์เราจะย้อนกลับไปที่ กาเฆส์เหมือนเดิมนะคะประมาณ 90 กม. แต่ว่าเราจะเลือกใช้ทางอื่น ซึ่งไต่มากขึ้นกว่าเดิมนะคะ ก่อนจะย้อนกลับไปกาเฆส์ ขอแนะนำที่พักสัก 2 ที่แล้วกันนะคะ จุดแรกคือเมืองเลอฟาโอ มีร้านขนมและกาแฟน่ารักๆ ไว้ลองชมบรรยากาศชานเมืองฝรั่งเศสได้ กำลังกินหมูกระทะเหรอ เริ่มไม่มั่นใจ แต่เหมือนหมูกระทะมาก และอีกจุดนึงก็คือ เมือง “เปลเบน” กิโลเมตรที่ 661 ค่ะ สุดท้าย เราได้มาถึงกาเฆส์แล้วค่ะ คอนโทรลของเรา… กับเวลา…ประมาณ 17:57 สิ่งนึงที่ปู๊นไม่ชอบเกี่ยวกับสนาม PBP ก็คือการกินข้าวตาม CP ค่ะ ใครที่มานะคะเผื่อเวลาต่อแถวไว้เลย อย่างน้อย 10-15 นาที หรือบางที่ 20 นาทีเลยด้วยซ้ำนะคะ ถ้าเป็นไปได้ กินนอก CP ดีกว่า จากกาเฆส์ CP ที่ 10 กม.ที่ 697

เราจะไปที่ CP ถัดไปนั่นก็คือ “โกอาเคก” โปรไฟล์สนามช่วงนี้ค่อนข้าง คล้ายคลึงกันกับช่วงตอนต้นเลยนะคะ นั่นก็คือเป็นสนามโรลลิ่ง ส่วนวิวทิวทัศน์ก็มีแต่น้องวัวและทุ่งนาต่างๆ เป้าหมายของเย็นวันนี้คือ เราจะย้อนกลับไป ที่ “ลูเดแอก” CP ที่ 12 กม.ที่ 782 เหมือนเดิม ก่อนที่จะหาที่นอนค่ะ ก้าวเข้าสู่วันที่ 3 แล้ว ความเหนื่อยล้า ความง่วงนอนจากการอดหลับอดนอน มันเริ่มเผยออกมาให้เห็นจากนักปั่นแต่ละคน ขณะนี้นะคะเวลา 1:30 เดี๋ยวเราจะเตรียมตัวไปหาที่นอนของคืนนี้นะคะ ซึ่งอยู่ห่างจาก เช็คพอยต์ลูเดแอกไปประมาณ 28 กม. ไม่รู้จะได้นอนกี่โมง ตอนนี้ 1:30 บทสรุปของวันที่ 3 ปู๊นปั่นไปได้ทั้งหมด 810 กม. และไปอยู่ที่เมืองเล็กๆที่ เรียกว่า “เมเนแอค” นะคะ คืนนี้ตั้งใจว่าจะนอนเยอะหน่อย เพราะว่านอนน้อยมาหลายคืนแล้ว แต่จับพลัดจับผลูไปนอนได้อยู่หน้าโบสถ์ ซึ่งมันลมแรงมากค่ะคุณผู้ชม และที่สำคัญคือลืมคิดไปว่า พาวเวอร์แบงค์หมดแบตแล้ว

กามินกำลังจะตาย ไฟหน้ากำลังจะหาย ชิบหายแล้วทุกคน CP ใกล้ที่สุดที่เราสามารถไปชาร์จแบตได้ อยู่ห่างจากเมเนแอคไป 30 กม.นะคะ นั่นก็คือ “เกดิแลก”ค่ะ แต่ก่อนจะไปถึง “เกดิแลก” หาอะไรกินก่อนนะ ตอนนี้นะคะเข้าขั้นวิกฤตนะคะ เราต้องกินอะไรก่อน – ถ่ายวิดีโอๆ – อ่อ วิดีโอ – ชื่ออะไรอ่ะ – โคทาโร่ครับ – โคทาโร่ มาจากไหนคะ – จากญี่ปุ่นครับ – มาจากญี่ปุ่น ตอนนี้เป็นไงบ้างคะ – เหนื่อย – ง่วงมั้ย – ง่วง เหนื่อย และ… ปวดขา ใกล้ถึงแล้วค่ะ อีกแค่ 400 กิโลเอง แต่ 400 กม. นี่ก็ไกลนะครับ ไม่ไกลหรอก วันเดียวก็ถึงแล้ว แล้วก็จะให้แลกกันเป็นบัตรแบบนี้นะคะ

ก็คือเขียนเบอร์ไปแล้วก็แปะ ก็คือ…จะได้ไม่ต้องแย่งกัน ปุ๊นพักที่เกดิแล็กประมาณ 1 ชมนะคะ ทั้งชาร์จไฟด้วยแล้วก็แอบงีบหลับไปด้วย จากเกดิแลก กม.ที่ 842 เราจะเริ่มย้อนกลับทางเดิม ที่เราเคยมาตอนช่วงแรกนะคะ ไปที่ CP ถัดไป ไม่ว่าจะเป็น “แตงเตนิแอก” กม.ที่ 867 ฟูแจ กม.ที่ 928 วิลเลนลาจูเอล กม. ที่ 1,018 และมอคตาญ โอ แปช กม. 1,099 ซึ่งเป็น CP ที่ปู๊นตั้งใจจะไปนอนในคืนนี้ ช่วง 400 กม. สุดท้าย แม้ว่าเราจะปั่นเส้นทางเดิม แต่กลับเป็นเส้นทาง ที่ปู๊นรู้สึกสงบและมีความสุขที่สุด เพราะเราได้เห็นความพยายามของคน ได้สัมผัสถึงมิตรภาพ ของนักปั่นที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน และได้เห็นการแปรเปลี่ยนไปของธรรมชาติที่อยู่รอบตัว มันคือวินาทีที่ปู๊นสัมผัสได้ถึง จิตวิญญาณของการปั่นจักรยานทางไกล ช่วง 100 กม.สุดท้าย เราจะกลับโดยวกไปที่เมือง “เดรอส์”

ไม่ใช้เส้นทางเดิมนะคะ แล้วเราก็จะไหลเข้าสู่เส้นชัยที่เมืองร็องบุยเย่ค่ะ เตรียมตัวเข้าสู่เส้นชัยนะคะ อีกประมาณ 45 กม. เท่านั้นเองค่ะ กดยับ 40 กม. ยับทั้งวัน ไม่มีวันไหนไม่ยับเลย จบแล้วนะคะกับสนาม PBP เวอร์ชั่น 2023 บัดดี้ดิฉันเกิดอาการหลับใน เราจะจบกัน…โดยการรีวิวสนามสั้นๆว่า เป็นสนามที่ค่อนข้างโหด เพราะว่ามีไต่ค่อนข้างเยอะ แล้วก็เวลาพักน้อย คิดถึงสนาม 1200 ตะนาวศรีเลย ทริปนี้ไม่ค่อยได้ปั่นคู่กับพี่แตเท่าไหร่เลย เหมือนเจอกันที่เส้นชัยอย่างเดียว แล้วดูสภาพ ก็สำหรับสนามหน้าไปไหนก็ขอให้ติดตามกันต่อไปนะคะ สำหรับวันนี้รายการ ปู๊นๆ ฉึกฉักโชว์ ลาไปก่อน แล้วเจอกันใหม่สนามหน้า สวัสดีค่ะ ขอ 3 คำ บรรยายสนาม PBP มันยากมาก มันยากมากเพราะ… ถ้าจะจบไม่ได้จบง่ายๆ เพราะมันยากมาก อันนี้ขอคอนเฟิร์มอีกรอบนึงว่ามันยากจริง ให้มาอีก มาอีกป่ะ โหด มัน อดหลับ อดนอน มันมีหนาว สอง มีฝน

สาม มีแดด แดดตอนเช้าถึงเที่ยงอ่ะ – อากาศกำลังดีเลย ประมาณ 20 – ใช่ๆ แล้วก็หลังบ่ายไปแล้วเนี่ย… – ยันทุ่มเลยๆ – ดราม่า ร้อน 37 เลย 37 องศา ถ้าจะให้มาต้องอด 3 อย่าง หนึ่ง ปั่นอดทน ขึ้นเขาเก่ง สอง อดหนาว สาม อดนอนได้ อยากให้ทุกคนมา ทุกอย่างรวมอยู่ที่นี่หมดแล้ว อากาศหนาว อาหารเ*ย เนินเยอะ อีก 2 อาทิตย์ค่อยมาถามใหม่นะ โอเคมั้ย เพราะถ้าถามพรุ่งนี้ บอกเลยว่าไม่มีทาง ต่อให้เอาเงินทั้งหมดในโลกมากองให้ ก็ไม่ปั่นแล้วสนามนี้ อีก 2 อาทิตย์ค่อยถามใหม่ โอเคมั้ย อยากบอกอะไรกับนักปั่นที่ไม่เคยสนามนี้บ้างคะ “อย่ามา” โหด คำนี้ดี ขรุขระ

– ขรุขระเหรอ – ใช่สิ เจ็บก้นจะตาย เรื่องนั้นไม่เกี่ยวกับถนนเลยเอาจริงๆ โอเค อะไรอีก ประสบการณ์สุดยอด ประสบการณ์เต็มที่? – ประสบการณ์สุดยอด – อ่อ สุดยอด แต่นั่นมัน 2 คำแล้วนะ แต่โอเค ผ่าน ให้ๆ “ประสบการณ์สุดยอด” ช่วยแชร์เคล็ดลับให้กับ คนที่อยากปั่นสนามนี้จบหน่อยค่ะ “อย่าพักนาน” สุดยอด บรรยากาศไม่เหมือนที่ไหน น่าจะหลายคำละ – และอย่าพลาดเด็ดขาด – ห้ามพลาดเด็ดขาด เตรียมใจไว้ให้ดี ฝึกซ้อมให้มาก แล้วก็…ปั่นให้มีความสุข ดื่มด่ำกับบรรยากาศตรงหน้า – โอเค ขอบคุณค่ะ – ขอบคุณค่ะ ขอขอบคุณเป็นพิเศษนะคะ พี่เอก เอกประวัติ พงศ์อาจารย์ ที่คอยอยู่เป็นเพื่อน และบอกคิวตั้งแต่ต้นจนจบ ครอบครัว ที่คอยเป็นกำลังใจตั้งแต่ก่อนปั่นจนจบปั่น รวมถึงเพื่อนนักปั่น ทั้งคนไทยและต่างประเทศทุกคนค่ะ

ไว้เจอกันใหม่สนามหน้า สวัสดีค่ะ