Ce film raconte le destin tragique et controversé d’une famille française d’origine syrienne, les Ayachi. Au nom d’un devoir ancestral et religieux, le fils, puis le père, retournent en Syrie, leur terre natale, faire la révolution sous la bannière d’Allah.
Pendant trois ans, le réalisateur a filmé leur histoire, ses rebondissements. Et recueilli les témoignages uniques d’une famille dont l’itinéraire – des années 1970 jusqu’à nos jours – évoque l’intégration, l’intégrisme, les lignes de fracture entre Orient et Occident.

25 Comments

  1. saya hanya bisa mendo'akan saudara muslim saya yg sedang berjuang dari cengkraman rezim syaithon Basyar Assad…semoga Allah selalu memberikan perlindungan serta kemenangan.

  2. ‏‪21:17‬‏ دینداری و مسلمان بودن به دلیل فشار و اجبار از طرف والدین، در واقع ۹۹٪ دینداران به همین روش دیندار شده‌اند، در کودکی و با تحمیل دین پدر و مادر به آنها، این برای پیروان همه ادیان صدق می‌کند مخصوصا برای اسلام، از دید من این نوع رفتار یعنی دینداری تحمیل شده از طرف والدین فارغ از دیگر رفتار و بینش و دیدگاه آنها، به خودی خود یک رفتار افراطی است.
    باید ایرانی باشید تا معنی دین و مذهب را درک کنید، اگر ایرانی بودید متوجه می‌شدید که ادیان و بطور مشخص اسلام چه تفکر و اندیشه غیر انسانی و وحشتناکی است‌. من مطمئن هستم اگر حکومت دینی در سوریه شکل بگیرد آنها در آینده نزدیک پشیمان خواهند شد. اسلام سیاسی جز فساد و ظلم و دروغ و فریب چیز دیگری نخواهد داشت. مردم سوریه باید از انقلاب ایران درس بگیرند و اشتباه مردم ایران را تکرار نکنند.
    به عنوان یک ایرانی با وجود اینکه از رژیم حاکم بر کشورم متنفر هستم ولی از اینکه ملاها باعث شدند اسلام واقعی را درک کنم و بشناسم از آنها ممنون هستم، و با تمام مشکلات و ظلم و ستمی که این رژیم غیر مردمی و دیکتاتوری جمهوری اسلامی برای ما مردم ایران به وجود آورده و باعث شده مردم کشور من ۴۵ سال تحت سخت‌ترین تحریم‌های بین‌المللی قرار بگیره و مانع دوستی و ارتباط و تعامل ایران با دیگر کشورهای دنیا بشود اما به یک دلیل احساس خوشحالی میکنم و آن این است که نه تنها من بلکه بیشتر جوانان ایرانی راه خود را از دین و مذهب جدا کرده و اسلام را از مغز خود بیرون کشیده و به سطل زباله انداخته‌ایم، امیدوارم جوانان سوریه نیز همچون ما جوانان ایران خود را از زندان دین و مذهب رها کنند و آنگاه است که معنی واقعی آزادی را درک خواهند. کرد، دین من انسانیت و نوع دوستی است، دین من مهربانی به انسانها و حیوانات است، دیگر دین من اسلام نیست که به من بگوید دیگر انسان‌ها را بکشم و در راه آن خدای دروغین جهاد کنم و در بین انسانهای غیر نظامی بمب منفجر بکنم تا آن خدای بی‌رحم خشنود بشود و در آخرت بهشت و حوری نصیبم بکند. واقعا چنین افکار بیمار و ترسناکی نه قابل احترام است و نه قابل درک و پیروی.

Leave A Reply